ตั้งแต่เข้าร่วมโครงการธรรมทายาทหญิง ผลการปฏิบัติธรรมก็ดีขึ้นมากๆ บางครั้งเมื่อหลับตาสบายๆ ดอกบัวก็ผุดขึ้นที่กลางตัวของลูก ลูกเห็นตัวเองนั่งสมาธิบนดอกบัว ดูสวยกว่าตัวเองในกระจกและมีความสุขมากๆค่ะ บางครั้ง ก็มีองค์พระก็ผุดขึ้นกลางกาย ขยายใหญ่ขึ้นมา
การนั่งสมาธิ นอกจากจะทำให้ลูกหน้าตา ผิวพรรณผ่องใส หลับง่าย ฝันดี ไม่ปวดหัว ไม่เบื่ออาหาร ยิ้มแย้มแจ่มใสแล้ว สมาธิยังมีผลดีกับชีวิต จิตใจ และหน้าที่การงานของลูกมากๆค่ะ จากที่ลูกเคยเป็นคนอารมณ์ร้อน หุนหันพลันแล่น ก็อารมณ์เย็นขึ้น จิตใจอยู่ในความสงบตลอดเวลา ไม่ว่าปัญหาจะหนักหนาสาหัสเพียงไร ใจก็ยังสงบและคิดอย่างมีเหตุผล สามารถแก้ปัญหาได้อย่างเป็นขั้นเป็นตอน
บุญใหญ่บอกง่ายตามสไตล์ผู้หญิงถึงผู้หญิง
นอกจากนี้ เขายังได้บอกถึงความตั้งใจที่จะเชิญชวนเพื่อนชาวต่างประเทศ ให้มาทำบุญบำรุงพระพุทธศาสนาในประเทศไทย เพราะถ้าประเทศไทยไม่มีศาสนาพุทธแล้ว ก็จะไม่มีสยามเมืองยิ้มคอยต้อนรับชาวโลก เป็นความรับผิดชอบร่วมกันทั่วโลกที่จะต้องส่งเสริมให้เมืองไทยเป็นเมืองพุทธศาสนา วัฒนธรรมชาวพุทธและรอยยิ้มจึงจะอยู่คู่เมืองไทย
หลวงพ่อครับ ที่ผมมาบวชไม่ใช่ว่าเบื่อทางโลกนะครับ แต่พอบวกลบคูณหารชั่งน้ำหนักดูแล้ว ก็รู้ว่าเราสุขเท่าไหร่-ทุกข์เท่าไหร่ ชีวิตมันไม่มีแก่นสาร ตายไปก็เอาอะไรไปไม่ได้ ผมอยากหาแก่นสารในชีวิตเลยอยากบวชครับ
ดิฉันชื่อ แซมมี่ ลี อายุ 39 ปี จากประเทศฮ่องกงค่ะ ในสภาพการแข่งขันอย่างสูงของผู้คนในฮ่องกง ทำให้ทุกนาทีเต็มไปด้วยความรีบเร่งและการเอาตัวรอด เวลาแห่งความสงบทางใจจึงกลายเป็นสิ่งที่หาได้ยาก
วันมาฆบูชาที่จะถึงในวันพรุ่งนี้ พุทธศาสนิกชนจำนวนมากจากทั่วทุกมุมโลก โดยไม่แบ่งแยกเชื้อชาติ นิกายทางศาสนา และเผ่าพันธุ์ ต่างได้ทยอยเดินทางมาถึงที่วัดพระธรรมกายเป็นจำนวนมากแล้ว ทางกลุ่มชาวจีนที่นับถือพระพุทธศาสนาก็ชวนกันมาแสวงบุญอย่างคึกคัก เพื่อฉลองส่งท้ายเทศกาลตรุษจีนเช่นสิงคโปร์ มาเลเซีย จีนแผ่นใหญ่ ฮ่องกง ไต้หวัน เป็นต้น
เวลานั่งก็เลยทำนิ่งเฉยๆ มองความมืดไปอย่างนั้น สักพักก็กลายเป็นดวงสว่างมารวมกันสว่างมาก กว้างจนไม่มีที่สิ้นสุด แล้วตัวก็หายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ค่ะ และที่กลางท้อง
ในวันแรกๆที่กระผมฝึกนั่งสมาธิ พอหลับตาปุ๊บกระผมก็เห็นความมืดปั๊บ กระผมก็ดูไปเฉยๆไม่คิดอะไร กระผมนั่งอยู่หลายวันแม้จะยังไม่เห็นอะไรเลย แต่กระผมกลับรู้สึกว่าใจของกระผมเริ่มนิ่งมากขึ้น รู้สึกสบายและมีความสุข...ในวันแรกๆ พอกระผมหลับตาทีไรก็จะฟุ้งจนมึนทุกที จนกระผมต้องลืมตาขึ้น แล้วหลับตาใหม่อยู่หลายรอบ พระอาจารย์สอนให้นึกถึงดวงแก้ว กระผมก็ลองทำตาม แต่นึกไม่ออก
วันหนึ่งตื่นขึ้นมาลูกก็คิดว่า เอ…นี่เราอยู่ที่ไหน ทำไมชีวิตเราเป็นอย่างนี้ ในเมื่อเราต้องเก็บกระเป๋าตลอดเวลา ต้องใช้ชีวิตตามที่ตารางบินกำหนด ของหรูๆที่มีอยู่ล้วนหมดความหมาย ให้ความสุขเราแค่ชั่วครั้งชั่วคราว ผิดกับเมื่อก่อนที่เคยรู้สึกว่ามันมีความหมายมาก เบื่อมากๆ ที่ต้อง Entertain กับเพื่อนอยู่เรื่อยๆ ไม่อาจหยุดตัวเองให้เลิกชีวิตแบบฟุ่มเฟือยได้ เบื่อไปทุกสิ่งทุกอย่าง
